Beckenboden- und Kontinenzzentrum Ostsachsen (Centrum Leczenia Schorzeń Przepony Miednicy i Nietrzymania Moczu Wschodniej Saksonii)
|
|
Przemilczana choroba społeczna – nietrzymanie moczu
Obniżenie, wypadnięcie macicy – atonia pęcherza, nadwrażliwość pęcherza moczowego, nietrzymanie moczu – te ściśle związane ze sobą objawy są prawdopodobnie chorobą społeczną nr 1. Szacunkowo przynajmniej 7 milionów Niemców cierpi na nietrzymanie moczu; równocześnie porównywalnie wysokie są liczby kobiet dotkniętych obniżaniem i wypadaniem macicy z towarzyszącymi temu dolegliwościami. W wyniku demograficznego starzenia się społeczeństwa trzeba liczyć się ze znacznym wzrostem tych obrazów chorobowych do roku 2030; według różnych śmiałych prognoz do roku 2050 około 30% obywateli Niemiec będzie dotkniętych schorzeniem nietrzymania moczu.
Prawdopodobieństwo zachorowania na nietrzymanie moczu jest o 30% wyższe niż prawdopodobieństwo zachorowania na inną chorobę społeczną, taką jak nadciśnienie tętnicze, depresja czy cukrzyca. Biorąc pod uwagę dane liczbowe dotyczące sprzedaży środków na nietrzymanie moczu, na tę dolegliwość cierpi ponad 10 milionów ludzi w Niemczech. Brak pewnych danych dotyczących liczby osób dotkniętych nietrzymaniem moczu i szacowana wysoka ich liczba ma przede wszystkim związek z tym, iż w naszym społeczeństwie nietrzymanie moczu nadal jest tematem tabu, a młodzi ludzie z reguły nie przyznają się do zmagań z tym krępującym problemem. Przy czym skutki tego zaburzenia czynności są bardzo poważne – dotyczą każdej sfery życia, ogólnego stanu zdrowia, snu, pracy, kontaktów społecznych jak i seksualności. Amerykańska ginekolog trafnie sformułowała dla swoich pacjentek tezę: „Słaby pęcherz oznacza utratę jakości życia. Atonia pęcherza cię nie zabije – ona tylko zabierze ci życie.“
Codzienność ludzi dotkniętych tym problemem ograniczona jest zgodnie z mottem:
Mój pęcherz kontroluje moje życie
W chwili obecnej co piąta kobieta w Niemczech cierpi na dolegliwości związane z nietrzymaniem moczu, u tych powyżej 50. roku życia procent dotkniętych wynosi aktualnie nawet 45% (4,5 miliona osób!). Głównym problemem tego stanu rzeczy nie jest sam fakt schorzenia, ile ciągłe postrzeganie go jako tematu tabu. Przy tym „przyznanie się przed samym sobą“ do problemu nietrzymania moczu i problemów temu towarzyszących byłoby pierwszym, zasadniczym krokiem do uzdrowienia.
Nietrzymanie moczu jest uleczalne
Najnowsza wiedza i wyniki badań z zakresu fizjologii i patologii pęcherza, jelit i przepony miednicy, jak i dotyczące przyczyn, form i trwale skutecznych możliwości terapeutycznych takich schorzeń jak obniżenie macicy czy nietrzymanie moczu doprowadziły w przeciągu ostatnich 10-ciu lat do zmian myślowych w obrębie diagnostyki i terapii oraz do rozwoju nowych rozwiązań w zakresie chirurgicznego leczenia schorzeń przepony miednicy i nietrzymania moczu.
Nasz Oddział Ginekologiczny od wielu lat uważnie śledził te dotychczas tylko w nielicznych Centrach praktykowane koncepcje, a od pięciu lat konsekwentnie wprowadził je do codziennej rutyny. Wskaźniki powodzenia zabiegów wynoszące od 80 do 90%, po części małoinwazyjne techniki i spora w międzyczasie liczba wdzięcznych pacjentek w pełni uzasadniają stosowanie tych nowoczesnych koncepcji.
Taśma pęcherza, siatka wzmacniająca przeponę miednicy i cewki moczowe
Dzisiejsze leczenie schorzeń przepony miednicy wymaga szerokiej i zróżnicowanej palety różnorodnych – klasycznych i nowych – operacji brzusznych i pochwowych, które opierają się na najnowszej wiedzy. Prekursorem „rewolucyjnego rozwoju” w tej dziedzinie były tzw. taśmy pęcherza. Wynaleziona w latach 90-tych w Szwecji beznapięciowa taśma dopochwowa (TVT) doczekała się do tej pory wielu ulepszeń oraz modyfikacji i wspomagana siatkami w całkowitej rekonstrukcji przepony miednicy osiągnęła szczyt zastosowania we współczesnych operacjach. Od 2002 roku również w Zittau regularnie przeprowadzane są nowoczesne operacje schorzenia nietrzymania moczu (TVT, TOT), od 2004 roku wykonuje się zabiegi podwieszenia pochwy, a od 2006 roku rekonstrukcje przepony miednicy za pomocą siatki stabilizacyjnej. Przejęta w ostatnim czasie z Danii technika ostrzykiwania przestrzeni okołocewkowej pod kontrolą wzroku jest przeprowadzana tylko w nielicznych szpitalach w Niemczech i stwarza nowe możliwości leczenia przy dotychczas opornych terapeutycznie lub „wyleczonych” dolegliwościach związanych z nietrzymaniem moczu.
Nasza koncepcja leczenia rozpoczyna się wystawieniem skierowania przez np. lekarza pierwszego kontaktu (Hausarzt), ginekologa lub urologa na specjalistyczną konsultację do naszego Centrum BKOS, a w razie potrzeby konieczną urodynamiczną diagnostyką (pomiar ciśnienia wewnątrzpęcherzowego). Kolejnym krokiem jest szczegółowe poinformowanie pacjenta o konserwatywnych i operatywnych możliwości terapii. Dopiero po konsultacji odbywa się wybór zabiegu operacyjnego:
Postępowanie lekarskie w przypadku obniżenia bądź wypadnięcia macicy:
- podniesienie i podwieszenie wewnętrznych narządów płciowych z zachowaniem macicy za pomocą metod klasycznych lub operacyjnie z użyciem specjalistycznych taśm lub siatek
- usunięcie macicy (zazwyczaj bez cięcia brzucha) i stabilizacja pochwy i przepony miednicy za pomocą metod klasycznych lub operacyjnie z użyciem specjalistycznych szwów, taśm lub siatek
Postępowanie lekarskie w przypadku nietrzymania moczu:
- operacje pętlowe z zastosowaniem specjalistycznych taśm - indywidualnie dopasowany przebieg operacji
- stabilizacja cewki moczowej i pochwy poprzez niewielkie nacięcie brzucha
- ostrzykiwanie przestrzeni okołocewkowej
Postępowanie lekarskie w przypadku jednoczesnego obniżenia macicy i zaburzeń opróżniania pęcherza:
- usunięcie stanu obniżenia macicy i defektów przepony miednicy z jednoczesną w razie potrzeby terapią wspomagającą leczenie nietrzymania moczu; dwuczasowe metody leczenia zazwyczaj efektywniejsze




